Kolejną kwestią z jaką chciałem sobie poradzić było podłączenie drugiego monitora. W windowsie przy zainstalowanych sterownikach do karty graficznej odbywa się to od ręki. Na ubuntu 9.10 podłączyłem i też serwer xów od razu zobaczył  drugi monitor.

W menu System -> Preferencje -> Ekran jest podstawowe menu do zarządzania. Z jego poziomu można ustawić położenie monitorów, ich rozdzielczości i częstotliwość odświeżania. Wszystko działało bez zarzutów do momentu ustawienia na laptopie rozdzielczości nie wyższej niż 1024×768 i monitorze 800×600. Na codzień pracuje 2 razy 1280×1024 zatem działające tutaj rodzielczości są za małe. Po chwili googlania nie znalazłem nic ciekawego i postanowiłem przeglądnąć ustawienia ekranów w gnome . Okazało się że rozwiązaniem jest wyłączenie efektów wizualnych. W systemie mamy 3 poziomy efektów:

• Brak: Zwykłe środowisko pulpitu, bez efektów wizualnych
• Normalne: Lepsze funkcje użytkowe i dobra równowaga między atrakcyjnością wyglądu a wymaganiami sprzętowymi
• Dodatkowe: Zestaw bardziej estetycznych efektów

Domyślnie jest ustawione na Normalne. Wystarczy ustawić na Brak i wszystko działa od ręki.Drugi monitor działa bez problemu w maksymalnej rodzielczości

• większej ilości tekstu
• numeracji poszczególnych stron

Autorzy nie przewidzieli dobrej obsługi sytuacji gdy tekst umieszczony w komórce tabeli nie mieści się w jednym wierszu i musi zostać przeniesiony do kolejnych. Pozostawienie automatycznej konfiguracji dawało bardzo kiepskie rezulataty. Oczywiście można też samodzielnie liczyć szerokość każdego z wyrazów i dzielić je w razie potrzeby, gdy nie mieszczą się w jednym wierszu. Jednak obsługa szerokości znaków polskich nie działała poprawnie.Zdedydowanie gorszą sprawą, było numerowanie poszczególnych stron. O ile wersja podstawowa działała bez problemu, bo wystarczało zwiększać licznik wraz z każdą nową stroną to innej wersje są nieosiągalne. Próbowałem najbardziej popularną wersją obecną w dokumentach np: strona 2/7. Jest to konieczne dla wszystkich sprawdzających i czytających aby mieli pewność, że żadana ze stron nie zaginęła. Pytałem o tą sprawę na forum i kanale irc projektu jednak od autora biblioteki otrzymałem odpowiedź: “Nie da się :)”. Podobno mechanizm zamykania stron jest dość dziwny tzn, aby otworzyć nową stronę trzeba zamknąć poprzednią, a raz zamknięta strona nie może być ponownie otworzona. Takie rozwiązanie kompletnie wyklucza moją funkcjonalność. Autor próbował mi pomóc, ale razem doszliśmy do wniosku, że najłatwiejszym i najszybszym (tylko do implementacji) sposobem będzie:

1. generowanie dokumentu
2. zliczanie jego stron
3. generowanie ponownie dokumentu znając już całkowitą liczbę stron z pierwszego punktu

Jednak to rozwiązanie nie bardzo przypadło mi do gustu z uwagi na to, że dokumenty już dość długo się generowały (parę sekund), a w wersji produktcyjnej pewnie zrobi się z tego około 10 z uwagi na dużo większą ilość danych.

Podsumowanie:Prawn polecam do prostych dokumentów takich jak prosta lista czy prawie pusta tabelka. Wtedy używa się tego bardzo przyjemnie. Jednak do bardziej wymagających zadań wciąż niezastąpione jest rfpdf.

class String

def utf8?

unpack(’U*’)  rescue return false

end

end

W prosty sposób można też sprawdzać czy łańcuch składa się tylko ze znaków ASCII

class String

def ascii?

self.split(/./).all? {|ch| ch<128}

end

end

Większość programistów spotkała się oczywiście z Iconv, jednak  zwykle tylko w najprostszym przypadku użycia:

string_iso = Iconv.new(”ISO-8859-2″,”UTF-8″).iconv(string_utf_8)

W sytuacji, kiedy biblioteka napotyka znak, który nie wie jak przekodować wtedy zgłasza błąd. Aby zignorować ten błąd i nadal prowadzić proces przekodowywania należy użyć przełącznika //IGNORE.

string_iso = Iconv.new(”ISO-8859-2//IGNORE”,”UTF-8″).iconv(stron_utf_8)

Często możemy również potrzebować usunąć problemowe znaki z samego łańcucha bez potrzeby zmieniania jego zestawu kodowania na inny. Można to zrobić w następujący sposób:

nice_string = Iconv.new(”ISO-8859-2//IGNORE”,”ISO-8859-2″).iconv(string_with_problems)

Biblioteka Iconv daje nam jednak większe możliwości niż tylko przekodowywanie istniejących znaków lub usuwanie nie pasujących. Można również próbować zmusić ją do poszukiwania zbliżonych odpowiedników problemowych znaków przez zastosowanie przełącznika //TRANSLIT.

new_string = Iconv.new(”ISO-8859-2//TRANSLIT”,”UTF-8″).iconv(old_string)

arial.afm

arial.pfb

arial.rb

arial.z

arialbd.afm

arialbd.pfb

arialbd.rb

arialbd.ttf

arialbd.z

Już dość dawno temu dowiedziałem się od znajomych z #rubyonrails.pl, że jest możliwość użycia symbolu jako elementu adresu np:

map.connect ‘:par1/:par2′, :controller=>”test”, :action=>”first_test”

teraz wszystkie żądania przychodzące w postaci dwóch parametrów będą “lądować” w metodzie first_test.

Jeśli traktować adres jako element nawigacji serwisu, tzn na podstawie adresu widzimy, gdzie się w tym momencie znajdujemy np:

domena.pl/kategoria1/kategoria2

to występują dwa problemy:

1. Przy nie bardzo prostym serwisie otrzymujemy dużą ilość poziomów - 4 i więcej , co by przekładało się na dość długi i skomplikowany adres.

2. Przy listowaniu rekordów wchodzi w grę paginacja. Ja używałem dotychczas chyba najbardziej popularnego do tego pluginu jakim jest will_paginate. Jednak w tej sytuacji domyślnie dostajemy niezbyt ładny adres postaci:

domena.pl/kategoria1/kategoria2?page=11

Rozwiązaniem tych problemów byłoby rozbudowanie poszczególnych poziomów adresu, jak również wcielenie numeru strony z paginacji w naturalny sposób do adresu. Na podstawie  domyślnych ustawień parametry adresu są rozdzielane przez:

1. /

2. .

3. ?

Elementu pierwszego już użyliśmy, drugi odpada ponieważ kojarzy się z rozszerzeniem (*.html, *.htm), natomiast trzeci wygląda za bardzo dynamicznie. Na podstawie analizy adresów url innych większych serwisów zauważyłem separowanie elementów adresu przez przecinki. Oczywiście w Ruby On Rails można to robić prosto z poziomu kontrolera i rozdzielania w nim poszczególnych elementów parametrów jakie przychodzą, jednak ta metoda wydaje się co najmniej mało błyskotliwa. Ponadto logika wskazuje, że rozdzielenie powinno się odbyć na poziomie rutingu aplikacji, zatem powinno być ustawione w pliku routes.rb. Jednak rozdzielenie postaci:

 map.connect ‘:par1,:par2′, :controller=>”test”, :action=>”first_test”

nie działa. Rozwiązaniem problemów jest rozszerzenie separatorów o dodatkowe znaki:

module ActionController
module Routing
SEPARATORS = %w( / ; . , ? )
end
end

Wpis ten powinien nastąpić przed rysowaniem mapy adresów url (ActionController::Routing::Routes.draw) w routes.rb .Efektem tego jest możliwość rozszerzania ilości parametrów w adresie url nie tylko oddzielając je znakami / . ? ale również średnikami i przecinkami. Zatem teraz wpis:

map.connect “:kategoria1,podkategoria11/detal”, :controller => “show”, :action=>”detail”

jest w pełni zrozumiały przez aplikacji railsową. Ponadto paginację można zrealizować na przykład przez:

domena.pl/kategoria1/kategoria2,11

co robi niewątpliwie lepsze wrażenie niż wersja z pytajnikami.

Przy użyciu bazy MySqlowej otrzymujemy ActiveRecord::StatementInvalid exceptions z uwagi na domyślne wyłączenie wielokrotnych zapytań przez API. Natomiast przy innych bazach np: PostreSQL lub SQLite niestety może dojść do wstrzyknięcia kodu. Przy zapytaniu

 Item.find(:all, :limit=>10, :offset=>params[:offset]

i podaniu jako parametr :offset ciągu: “‘; Drop table items; ” następuje usunięcie tabeli items.

Jeśli koniecznie nie chcemy robić na razie uaktualnienia, a mamy podobne zapytania u siebie najprościej jest rzutować to co podajemy do :offset na Integer (to_i) lub zainstalować odpowiedniech patcha do wersji <2.0 lub do wersji 2.0

.

To, że mysql domyślnie nie pozwala na wielokrotne zapytania z poziomu api na pierwszy rzut oka nie wygląda najlepiej, jednak w tym przypadku chroni to aplikacje przed dużymi problemami.

I właśnie tutaj dobre wrażenia się skończyły. Wszystko niby podobne do railsów, niby też ORM, niby widoki, kontrolery, jednak różnica jest znaczna. Pewnie przyzwyczaiłem sie już do jakość kodowania jaką dają Railsy, ale nie zmienia to faktu, że kohana jest dość oporna.

Pierwsze minusy jakie odczułem *

• Szablon - nie wiadomo co się renderuje, nie ma domyślnego pliku w który w ciemno można patrzyć. Za każdym razem trzeba sprawdzać w kontrolerze, jaki to plik szablonu używamy
• Zmienne z kontrolera nie są widoczne w widoku, trzeba je w jawny sposób do niego przekazać. **
• Słaba konfiguracja adresów url. Nie udało mi się ich tak skonfigurować abym mógł uzyskać efekt: domena.pl/tytul-aktualnosci. Granica możliwości, które wycinałem było domena.pl/tytul-aktualnosci/aktualnosci. W Railsach oczywiście jest to możliwe.
• Brak generatorów kodu, podobno frameworki phpowe już mają, jednak w kohanie się nie doszukałem

* Niekompletne dokumentacja od początku mnie odrzuciła. Możliwe, że opisane poniżej kwestie są juz rozwiązane tylko jeszcze nie opisane w dokumentacji.

** nie jest tak źle jak w CodeIgniterze, że zmienne przekazuje się w tablicy razem poleceniem renderowania widoku. Tutaj można zmienne dokładać w miare poczeb podczas metody. Jednak po pierwsze zwiększa to ilość pisanego niepotrzebnie kodu, a po drugie zmusza do zastanawiania się co będzie potrzebne a co nie. Możliwe, że zwiększa to wydajność aplikacji, bo programisty na pewno nie.

Podsumowanie

Pierwsze wrażenia są raczej negatywne, jednak pracowałem z narzędziem zaledwie 2 dni, być może dla phpowców to duży krok do przodu, dla tych co posmakowali Railsów to raczej mocno odgrzewane danie.

require ‘linguistics’Linguistics::use( :en ) # extends Array, String, and Numeric”book”.en.plural # => “books”"mouse”.en.plural # => “mice”"ruby”.en.plural # => “rubies”

Oprócz liczb mnogich rzeczowników biblioteka “zna” równiez przedimki:

“book”.en.a# => “a book”"article”.en.a# => “an article”

liczebniki porządkowe

5.en.ordinal # => “5th”2004.en.ordinal # => “2004th”

oraz potrafi zamieniać liczby na ich odpowiednik słowny:

5.en.numwords# => “five”2004.en.numwords# => “two thousand and four”2385762345876.en.numwords# => “two trillion, three hundred and eighty-five billion, seven# hundred and sixty-two million, three hundred and forty-five thousand,# eight hundred and seventy-six”

Jedyną wadą jaką dotychczas znalazłem jest mała liczba języków dostępnych, a właściwie jest tylko angielski.Więcej przykładów dostępnych jest poprzez wiki projektu.